Ik wil meer doen met mijn creativiteit!

Ik wil meer doen met mijn creativiteit!

geplaatst op: 01-11-2016

Met veel zin stap ik in mijn auto, op weg naar het geven van mijn eerste workshop bij GGD West-Brabant. Mijn hart bonst wat harder wanneer ik er ben en door de schuifdeuren naar binnen stap. Ik neem de omgeving in mij op en het is net of ik in een ziekenhuis ben. Mensen wachtend op stoelen voor een spreekruimte, overwegend wit en aan de linkerkant een vriendelijk ogende receptioniste. Mijn rode koffertje achter mij aan trekkend loop ik naar haar toe. En net als ik mij wil voorstellen is zij mij al voor: ‘U bent vast de trainster!’ zijn de woorden waarmee ik verwelkomd wordt. Ik reageer verrast dat dit helemaal juist is en een warm gevoel waarmee ik welkom geheten wordt verspreid zich door mijn lichaam. Dit gevoel van welkom wordt herhaald. De receptioniste die met mij meeloopt naar de lift en goed uitlegt waar ik moet zijn. Een flipover waar in het groot “Welkom” op geschreven staat en Naima die binnenkomt om te kijken of alles goed is gegaan met een aantal versnaperingen in de hand.

Dan komt het team binnen aan wie ik de workshop geef. Een team bestaande uit Medisch Technische Medewerkers (MTM’ers) van het team Tuberculose. Door de opgewekte gezichten stralen zij uit dat ze er zin in hebben. En dat klopt! Er is bij hen een verlangen, een verlangen om meer met hun talenten te doen en Loes vertelt haar verhaal. ‘Ik vind humor en creativiteit heel belangrijk. In het verleden etaleerde ik. Nu besef ik dat het de creativiteit is waarom ik het toen zo leuk vond om te doen. Ik ben ook begonnen met fotograferen, een hobby waar de creativiteit goed aan bod komt.’ Dan zie ik Loes lichtjes met haar hoofd opzij buigen, haar wenkbrauwen fronsen en spreekt:

‘Wat jammer eigenlijk dat ik niet meer met mijn creativiteit op het werk doe. Dit heb ik natuurlijk wel gedaan, maar door alle drukte komt het er eigenlijk niet meer van’.

Belangrijke woorden waarmee zij tot het besef is gekomen dat ze iets laat liggen. Iets laat liggen wat voor haar, maar ook voor het team een gemis is. Na deze woorden is het heel even stil, maar al snel zie ik de andere teamleden bevestigend knikken en vertellen zij hoe zij de creativiteit van Loes waarderen en eigenlijk missen. Dit was het moment! Het moment dat niet alleen Loes, maar ook de andere teamleden beseffen dat deze creativiteit nu maar minimaal gebruikt wordt en dat ze deze kracht weer terug in het team willen laten vloeien.

Dit is waar ik mijn workshop voor geef, dit is waar ik blij van word! Over een aantal maanden ga ik niet aan Loes vragen of ze haar creativiteit heeft toegepast in haar werk. Nee, ik ga vragen hoe ze het heeft gedaan. Hier is namelijk geen weg meer terug. Loes en haar teamleden beseffen dat creativiteit in het team nodig is en zij zien mogelijkheden om het meer in te brengen. Vanuit inspiratie in beweging dat is wat het doet! Met een brede lach verlaat ik het pand, de vriendelijke receptioniste gedag zeggend.